Geitonia Mas

Welcome to Geitonia Mas “Our Neighborhood”

           Crowdfunding tool for Neighborhoods

Menu
You must register first
Παρασκευή, 06 Ιανουαρίου 2017 19:03

Προς μια οργουελιανή "πλαστική" κοινωνία;

Υποθέτω ότι όλοι έχετε ήδη κάνει τους πρώτους λογαριασμούς σας για το πώς θα καταφέρετε να χρησιμοποιήσετε σωστά τις πιστωτικές ή τις χρεωστικές σας κάρτες, προκειμένου να μη πληρώσετε πρόστιμο κατά την εκκαθάριση της μεθεπόμενης φορολογικής σας δήλωσης. Κι αφού ακόμη δεν έχουν κοινοποιηθεί λεπτομέρειες για την εφαρμογή τού μέτρου, κάνει ο καθένας μας ό,τι νομίζει σωστό. Αυτό, βεβαίως, δεν είναι πάντοτε εύκολο. Για παράδειγμα: έκανα σωστά που έβαλα βενζίνη παραμονή πρωτοχρονιάς ή μήπως έπρεπε να περιμένω ν' αλλάξει ο χρόνος, έστω κι αν την πλήρωνα κάπως ακριβώτερη; Επίσης: να συνεχίσω να παίρνω τσιγάρα και εισιτήρια από τον περιπτερά της γωνίας ή να ψάξω για περίπτερο που να διαθέτει POS; Αυτά είναι διλήμματα.

Ας σοβαρευτούμε, όμως. Πριν λίγες μέρες μιλήσαμε σε τούτο το ιστολόγιο για τα όσα συμβαίνουν στην Ινδία με την κατάργηση των μεγάλων χαρτονομισμάτων ("Ινδία: Ζωή χωρίς μετρητά"). Εκείνο που δεν είπαμε τότε, είναι ότι στον χορό ετοιμάζεται να μπει και η Αυστραλία, όπου εντείνονται από πολλές πλευρές οι πιέσεις να καταργηθούν τα χαρτονομίσματα των 100 και των 50 δολλαρίων, ώστε σιγά-σιγά να δρομολογηθούν οι διαδικασίες για την δημιουργία τής πρώτης χώρας του πλανήτη όπου δεν θα κυκλοφορεί χρήμα στην φυσική του μορφή.



Τον χορό άνοιξε η -γνωστή μας από τις βρομιές της αλλά και από τον ρόλο της στο ξέσπασμα της σοβούσας καπιταλιστικής κρίσης- Citibank, η οποία ανακοίνωσε ότι θα καταργήσει τα μετρητά από τα περιφερειακά της υποκαταστήματα στην Αυστραλία. Λίγο αργότερα, ο ελβετικός τραπεζικός κολοσσός UBS δημοσιοποίησε την εκτίμησή του ότι η απόσυρση των μεγάλων χαρτονομισμάτων θα αποδειχτεί ωφέλιμη για την οικονομία της χώρας. Παράλληλα, επίσημες φωνές δεν χάνουν ευκαιρία να διατρανώσουν την πεποίθηση ότι η υλοποίηση της ιδέας περί πλήρους κατάργησης των μετρητών θα αποβεί ωφέλιμη για όλους.



Ασφαλώς, η κατάργηση της φυσικής μορφής τού χρήματος θα εξοικονομήσει πολύ χρήμα, αφού θα μηδενιστούν τα κόστη κοπής νομισμάτων, εκτύπωσης χαρτονομισμάτων, φύλαξης, μεταφοράς, ασφάλειας κλπ. Η μεγαλύτερη ωφέλεια θα είναι εκείνη που θα προκύψει για τις τράπεζες, αφού οι πάντες θα υποχρεωθούν να διατηρούν το σύνολο της ρευστότητάς τους σ' αυτές και έτσι θα ανοίξει λαμπρός δρόμος κερδοφορίας για το τραπεζικό σύστημα. Σοβαρή ωφέλεια, όμως, θα έχει και η κυβέρνηση, εφ' όσον θα αποκτήσει πλήρη και απόλυτο έλεγχο των αποταμιεύσεων των πολιτών, πράγμα που θα της επιτρέπει να επιβάλει πανεύκολα όποιο μέτρο θέλει, όπως ελέγχους κεφαλαίων, αρνητικά επιτόκια, έκτακτη φορολογία κλπ.



Στο σημείο αυτό αξίζει τον κόπο να σταθούμε λίγο για να αναλογιστούμε κάτι που έγινε στον τόπο μας το 2015. Αναφέρομαι στην πρακτική τής κυβέρνησης να χρησιμοποιήσει τα διαθέσιμα των δημόσιων οργανισμών, της τοπικής αυτοδιοίκησης κλπ προκειμένου να πληρώσει τοκοχρεωλύσια. Στην αρχή, απηύθυνε "κάλεσμα" για βοήθεια αλλά, όταν διαπίστωσε ότι δεν είχε την αναμενόμενη ανταπόκριση, δεν δίστασε να καταφύγει στην κατάπτυστη τακτική τής έκδοσης Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου. Φανταστείτε τώρα πόσο πιο εύκολη θα ήταν η ανεύρεση χρήματος σε ένα περιβάλλον όπου όλο το διαθέσιμο χρήμα θα βρισκόταν στις τράπεζες με παράλληλη ύπαρξη ελέγχου στην κίνηση των κεφαλαίων. Προφανώς, αυτός είναι ο λόγος που πολλοί αναλυτές σημειώνουν ότι η εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους θα ήταν πολύ ευκολώτερη σε έναν κόσμο χωρίς μετρητά.



Τελικά, μπορούμε να πούμε ότι η κατάργηση των μετρητών μπορεί να ωφελήσει πολλούς, εκτός από τους απλούς πολίτες. Αυτοί από την μια θα υπόκεινται σε πλήρη έλεγχο για το πού ή το πώς ξοδεύουν και την τελευταία τους δεκάρα κι από την άλλη θα καταντήσουν έρμαια τόσο του πολιτικού όσο και του χρηματοπιστωτικού συστήματος εφ' όσον δεν θα έχουν πλέον στα χέρια τους το βασικό αμυντικό τους όπλο: την ανάληψη των καταθέσεών τους. Λογικό επακόλουθο θα είναι η επέκταση της τραπεζικής ασυδοσίας εφ' όσον θα διευκολυνθεί η καθιέρωση της "διάσωσης από μέσα" (bail-in) με το κούρεμα καταθέσεων. Αυτή η προοπτική γίνεται ιδιαίτερα τραγική αν αναλογιστούμε ότι οι περισσότερες τράπεζες είναι υπερχρεωμένες και προσπαθούν με κάθε τρόπο να αποφύγουν την χρεωκοπία.


Νομίζω ότι το μήνυμα δόθηκε και δεν χρειάζεται να αναφέρουμε ότι, δίπλα στην Ινδία και την Αυστραλία, έσκασε μύτη και η Σουηδία, αν και εκεί η κατάσταση είναι κάπως διαφορετική μιας και υπερχρεωμένος δεν είναι ο δημόσιος αλλά ο ιδιωτικός τομέας (ναι! ναι! στην "σοσιαλιστική Σουηδία αυτό!). Φοβάμαι ότι βρισκόμαστε στις απαρχές μιας οργουελιανής "πλαστικής" κοινωνίας, όπου οι οικονομίες των πολλών απλών ανθρώπων θα χρησιμοποιούνται προς όφελος ολίγων, πλην εκλεκτών. Στην προσπάθεια να βρεθεί -επί τέλους!- διέξοδος από την πολυετή καπιταλιστική κρίση, τα όπου γης οικονομικά "φυντάνια" βρήκαν τον τρόπο να λύσουν το πρόβλημα χρησιμοποιώντας τις αποταμιεύσεις των πολιτών. Για να αποδειχτεί ακόμη μια φορά πως δεν είναι τα κράτη που χρεωκοπούν αλλά οι πολίτες τους, κάτι που έχουμε μάθει πολύ καλά εμείς εδώ στην Ελλάδα.

ΠΗΓΗ: teddygr.blogspot.gr   ΜΕΣΟ: www.freepen.gr

Τελικά η ρακέτα δεν είναι το χειρότερο που μπορεί να σου συμβεί στην παραλία

Πολλοί παραθεριστές καλοκαιρινου θερετρου της Αργεντινής μαζεύτηκαν γύρω από ενα μικρό το δελφινι, το οποίο είχε βγάλει ένας κάγκουρας λουόμενος από την θαλάσσα.

Πέμπτη, 18 Φεβρουαρίου 2016 15:40

Η Ελλάδα είναι ματιασμένη

του Πιτσιρίκος

Η Ελλάδα πρέπει να είναι η μόνη χώρα στον δυτικό κόσμο που, όταν γίνεται ένα αυτοκινητιστικό δυστύχημα, οι περισσότεροι πολίτες σκέφτονται πως ο οδηγός ήταν ματιασμένος.

Όταν γίνεται το δυστύχημα, οι Έλληνες δεν σκέφτονται την κατάσταση των δρόμων, την ταχύτητα ή την κατάσταση στην οποία βρισκόταν ο οδηγός.

Σάββατο, 30 Ιανουαρίου 2016 22:15

Η αλληλεγγύη έγινε επάγγελμα

Πιτσίρικος

Είναι προφανές πως η αδιαφορία είναι ένα κύριο χαρακτηριστικό της εποχής μας. Σε γενικές γραμμές, κανείς δεν νοιάζεται για κανέναν, και ο καθένας κοιτάει την πάρτη του.

 Με αφορμή το κείμενο του Αντόνιο Γκράμσι, «Μισώ τους αδιάφορους», που μου έστειλε πρόσφατα ένας αναγνώστης, έκανα μερικές σκέψεις.

Ο Αντόνιο Γκράμσι μισούσε τους αδιάφορους το 1917, αλλά δεν ζει σήμερα για να δει πως το ενδιαφέρον έχει γίνει επάγγελμα.

Το να δείχνεις ενδιαφέρον για τους άλλους είναι πια επάγγελμα. Η αλληλεγγύη είναι επάγγελμα.

 Κοιτάξτε γύρω σας και θα το διαπιστώσετε.

Τα ηλικιωμένα πρόσωπα μιας οικογένειας τα φρόντιζαν παλιότερα τα παιδιά τους, οι συγγενείς τους και οι γείτονες.

Σήμερα αυτό είναι ένα επάγγελμα. Κυρίως, για αλλοδαπές.

Όπου χρειάζεται να επιδειχτεί ενδιαφέρον, έχει δημιουργηθεί ένα επάγγελμα.

Από τους ναρκομανείς μέχρι τους πρόσφυγες.

Από το περιβάλλον ως τα ζώα.

Εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον πλανήτη έχουν ως επάγγελμα το να δείχνουν ενδιαφέρον.

Πολλούς από αυτούς τους ανθρώπους, τους λένε «ακτιβιστές».

Γέμισε ο τόπος ακτιβιστές, οι οποίοι πληρώνονται πάρα πολύ καλά, για να δείχνουν ενδιαφέρον.

Οι περισσότεροι ακτιβιστές έχουν το χαρακτηριστικό πως έχουν λατρεία με το αντικείμενό τους αλλά αδιαφορούν για όλα τα υπόλοιπα.

Δηλαδή, ο ακτιβιστής για τους πρόσφυγες λατρεύει τους πρόσφυγες αλλά αδιαφορεί για τους υπόλοιπους ανθρώπους.

Πριν από λίγο καιρό, γνώρισα μια ακτιβίστρια που είναι αρκετά γνωστή.

Έπρεπε να δείτε τη φάτσα της, όταν της είπα πως μου κάνει εντύπωση πως δείχνει τόση αγάπη για τους ανθρώπους που είναι το αντικείμενο του ακτιβισμού της, και μοιάζει να μισεί τους υπόλοιπους ανθρώπους.

Άρχισε να ουρλιάζει, προφανώς για να δικαιώσει αυτό που της είπα.

Δεν είμαι μισογύνης -αν και δεν θα με πείραζε να είμαι-, αλλά η γυναίκα ακτιβίστρια πρέπει να είναι ό,τι πιο υστερικό υπάρχει στον κόσμο. Μακριά.

Πάντως, ένας δικός μου ορισμός του ακτιβιστή είναι πως «ακτιβιστής είναι αυτός που λατρεύει τους ανθρώπους με τους οποίους ασχολείται και μισεί όλους τους υπόλοιπους».

Εκεί που το να δείχνεις ενδιαφέρον έχει γίνει το σούπερ επάγγγελμα είναι η ψυχολογία.

Όλοι έχουν πια έναν ψυχολόγο.

Αν δεν έχεις φίλους, πας σε έναν ψυχολόγο και τον πληρώνεις, για να προσποιείται τον φίλο σου και να σε ακούει για μια ώρα.

Μεταξύ μας, πόσοι είναι οι καλοί ψυχολόγοι στην Αθήνα; Δέκα; Είκοσι; Εκατό; Ε, υπάρχουν χιλιάδες. Και δεν είναι όλοι ακριβώς Φρόιντ.

Και βέβαια, αυτοί οι Αθηναίοι που έχουν ανάγκη για ψυχολόγο δεν είναι εκατομμύρια.

Αλλά, αν δεν έχεις φίλους να τα πεις, πας σε έναν ψυχολόγο που είναι η δουλειά του να ακούει.

Δηλαδή, έγινε και ο φίλος επάγγελμα.

Χώρια που, πηγαίνοντας στον ψυχολόγο, εκτός αν πραγματικά έχεις κάποιο πρόβλημα, είναι σαν να έχεις ήδη αποδεχτεί πως αφενός έχεις πρόβλημα και αφετέρου πως εσύ είσαι το κέντρο του κόσμου και όλα γυρνούν γύρω σου.

Άρα, εσύ είσαι αυτός που έχεις ανάγκη από το ενδιαφέρον των άλλων και δεν μπορείς να δείχνεις ενδιαφέρον για κανέναν.

Οπότε, ποιος έμεινε για να δείξει ενδιαφέρον;

Οι ακτιβιστές! Οι ΜΚΟ!

Αγαπημένε Αντόνιο Γκράμσι, μισούσες τους αδιάφορους, αλλά δεν έζησες για να δεις πως η αλληλεγγύη έγινε επάγγελμα.

Θα σου τα πω κι από κοντά, όταν βρεθούμε.

(Μου έκανε καλό η Κύπρος. Και το μπάνιο στην θάλασσα.)

pitsirikos.net

 

Γιώργος Καραμπαλίκης

Πηγή: http://frapress.gr

του Γιώργος Καραμπαλίκης

Προσπαθώ να καταλάβω ποιο είναι το πρόβλημα με τη γενιά μου και τις γενιές πριν και μετά από εμένα, τη γενιά των 20άρηδων, τη γενιά των 40άρηδων ακόμα και τη γενιά των 50άρηδων οι οποίοι το λιγότερο που τους συμβαίνει είναι να

Διπλοπαρκάρεις, περνάς με κόκκινο, κλείνεις τις ράμπες των αναπήρων, κορνάρεις με την πρώτη ευκαιρία, δε δίνεις ποτέ προτεραιότητα, νομίζεις ότι οι δρόμοι σου ανήκουν αλλά κατηγορείς και όλους τους άλλους που πράττουν το ίδιο.

Παρασκευή, 18 Δεκεμβρίου 2015 08:57

Η πραγματικότητα είναι πολύ χειρότερη

Του Άγη Βερούτη

Ο Θουκυδίδης (Θούκης) είναι ένας 63χρονος που χρωστάει στον ΟΑΕΕ και δεν πρόκειται να πάρει σύνταξη, γιατί χρωστάει 10 χρόνια που του τα ζητάνε πριν του δώσουν τίποτα. 

Τον έχουν... χρεωμένονε €70.000 για μια σύνταξη που δεν πρόκειται να του δώσουν ποτέ, και δέκα χρόνια τον έχουν με

Σήμερα ήμουν επιβάτης στο λεωφορείο της γραμμής 8 και το περιστατικό που συνέβη πραγματικά μας άφησε όλους άφωνους και μάλιστα οι περισσότεροι από εμάς δώσαμε και συγχαρητήρια στον νεαρό.

Στην στάση της Αριστοτέλους προς Καμάρα που γίνεται πάντα ο κακό χαμός μπήκανε μέσα αρκετοί άνθρωποι

Πείραμα σταθμός για την Ψυχολογία από τον Seligman για τις πεποιθήσεις μας περί του ελέγχου που έχουμε σε μια αρνητική κατάσταση.

Είχε έρθει κάποτε ένα τσίρκο στην πόλη μας και μου είχε κάνει εντύπωση ότι είχαν ένα τεράστιο ελέφαντα δεμένο σε ένα μικρό πάσσαλο. Δεν ήταν λογικό, ένα παιδί θα μπορούσε να ξεριζώσει αυτό το πάσσαλο και να φύγει, πόσο

Η εμμονή με την τεχνολογία έχει απασχολήσει αρκετά τους καλλιτέχνες τα τελευταία χρόνια. Ο φωτογράφος, Eric Pickersgil, δημιούργησε ένα καινούργιο πρότζεκτ στο οποίο αφαίρεσε τα κινητά τηλέφωνα από τα χέρια των πρωταγωνιστών στις εικόνες, προκειμένου να δείξει με αφαιρετικό τρόπο πώς μοιάζει η σύγχρονη ζωή όταν η τεχνολογία επισκιάζει την ανθρώπινη επικοινωνία.

Κατηγορία Φωτογραφία
Σελίδα 1 από 7

vres geitonia c